Şebboy ,Brassicaceae ( turpgiller) familyasından Erysimum(wall-flower: duvar çiçeği) cinsindendir. Bu cinsten bir çok tür bitki olarak yetiştirilir. Şebboy, bu cinsin çok güzel kokulu bir türüdür.Ana vatanı Avrupadır.
Parfümcülükte de önemli bir yeri olan şebboyun çok sayıda hybrid ve cultivarları vardır. Küçük çiçekli,iri çiçekli,katmerli,yalınkat, iki yıllık ve uzun ömürlü olanları vardır.
Şebboy kelimesi dilimize Farsçadan geçmiştir ve anlamı ‘gece kokusu’.
Aşırı sıcakları sevmez ama dayanıklıdır. Havadar, esintili, güneş alan yerleri seviyor. Kışa dayanıklılığı değişir, türüne göre -20 den -40 derecelere kadar dayanabilir. İki yıllık olanlar, ikinci yıl çiçek açarlar ve ölürler. Uzun ömürlüler ikinci yıldan itibaren her yıl köklerden verdikleri sürgünlerden tekrar çiçek açarlar.
Günde en az 4 saat güneş almalı. Toprağı ne kadar taşlı ise o kadar iyi gelişme gösterir. Toprak alkalinli olmalı. Asidik topraklarda iyi gelişme göstermez. Doğal gübre ve yaprak çürüntüsü karıştırılmış topraklarda, sulamaya da dikkat edilirse iyi gelişir ve bol çiçek açar.
Susuzluğa dayanıklı olması sizi şaşırtmasın. Eğer fazla çiçeklenmişse ve tohum yapmasına da izin verdiyseniz uzun ömürlü olsa bile kuruyup ölecektir. Bunun için ihtiyacınız kadar tohuma izin verin ve solan çiçekleri koparıp atınız. Alt yapraklar dursun ki köklerin kuvvetlenmesine yardımcı olsunlar.
Şebboylar türlerine göre kış sonunda, ilkbahar başında ya da sonunda veya yaz başında çiçek açarlar.
Bunlar benim bahçede yetiştirdiğim şebboylar. İnanılmaz güzel kokuları var ve her rengin ayrı kokusu. Bakımı ile ilgili çok fazla bilgiye sahip değildim ve bu yıl biraz daha özen gösteriyorum. Oluşan tohum keseciklerin çoğunu kesiyorum bitkiyi yormaması için. Geçen yıldan kendiliğinden çimlenenler var, çok sıklar ama ellemiyorum,güçlü olanlar hayatta kalsın diye düşünüyorum.